Szayowozy to doskonała okazja do spełnienia swoich marzeń i planów o sportach motorowych. Ale w sporcie, podobnie jak w życiu, nic nie przychodzi łatwo. Droga do wyniku jest mozolna, wymaga wiele pracy i poświęcenia przy bardzo dużym zaangażowaniu. Jednym ze sposobów rozpoczęcia tej przygody jest KJS-Rallycross zwany popularnie Szayocross’em.

Założeniem Krzysztofa Szaykowskiego, który powołał do życia KJS-Rallycross było pokazanie i nauczenie młodych ludzi czym jest sport motorowy. Młodzi sami budują auta, sami je serwisują i sami sędziują zawody, oczywiście pod bacznym okiem doświadczonych kolegów. Zdobyta wiedza i umiejętności przydają się w prawdziwym Rallycrossie, bowiem to właśnie tam prowadzi droga z KJS-Rallycross.
Dziś pragniemy przedstawić tych, którzy pnąc się po drabinie zawodniczej kariery, zadebiutowali w klasie narodowej podczas I rundy MPRC w Słomczynie. Są to: Krzysztof Skorupski (7 pozycja), Paweł Trzepiota (8 pozycja), Piotr Naszkowski (10 pozycja) i Michał Pałczyński (9 pozycja).

Poznajmy opinie dwóch z nich na kilka dni przed wyjazdem do Czech na II rundę Mistrzostw Polski Rallycross.



Krzysztof Skorupski: „dla mnie MPRC różni się znacząco od KJS-RC pod wieloma względami. Po pierwsze, same przygotowania do zawodów są o wiele trudniejsze no i oczywiście pochłaniają o wiele więcej pieniędzy, miedzy innymi z powodu wymogu homologacji poszczególnych elementów, a także ze względu na koszty transportu do krajów zagranicznych. Po drugie, formalności związane z zawodami czyli licencja i badania lekarskie. Same zawody odbywają się, co prawda podobnie, ale z lepsza organizacją. Jesteśmy już traktowani bardziej rygorystycznie. Tutaj za przykład mogę podać siebie, kiedy to spóźniłem się na pierwszą kwalifikacje o 2 minuty i nie zostałem dopuszczony do biegu.

Przednio-napędowe SC prowadzi się zupełnie inaczej niż tylno-napędowy szayowóz, choćby przez całkiem inny rozkład mas. Choć dużo większą frajdę daje mi jazda SC to przyznaje, że jeszcze nie "zgrałem" się w pełni z tym samochodem. Pierwsze zawody w MPRC uważam za udane. Siódme miejsce to dobry wynik na początek, choć "apetyt rośnie w miarę jedzenia". Dlatego jeśli tylko nadarzy się okazja będę walczył o wyższe pozycje.

Cały ten sezon traktuje jako trening i zgrywanie się z autem, a zawody jako naukę. Myślę, że bardzo ważne w tej dyscyplinie jest doświadczenie, którego mi jeszcze z pewnością brakuje, choć na pewno nie zamierzam zadowalać się 7 miejscem i będę starał się walczyć o wyższe pozycje...:) „



Paweł Trzepiota: „Jeśli chodzi o BK to w Mistrzostwach Polski jest więcej wymagań a samo badanie jest bardziej rygorystyczne. Nowością w stosunku do KJS-RC było badanie głośności, masy samochodu, i jeszcze bardziej skrupulatna kontrola wyposażenia bezpieczeństwa. Większość dokumentów przed zawodami załatwia za zawodników nasz Automobilklub, co jest wielkim ułatwieniem. Na samych zawodach papierkowa robota wygląda bardzo podobnie do KJS-RC i jest zredukowana do minimum – jedynym dokumentem do wypełnienia jest karta BK. Trzeba również pamiętać o odbiorze licencji z biura zawodów po zawodach i to wszystko. Dwa sezony w KJS-RC na pewno wiele mnie nauczyły. Ale jazda w dywizji narodowej to zupełnie inna bajka.

Po pierwsze, samochód jest przednionapędowy i dysponuje większą mocą. Po drugie, na torze jednocześnie znajduje się więcej zawodników a różnice miedzy nimi są mniejsze. Wszystko składa się na to, że rywalizacja jest ciekawsza a frajda z jazdy jest ogromna. Nowością dla mnie były biegi kwalifikacyjne, które bardzo przypadły mi do gustu.

Konkurencje jest na wysokim poziomie, myślę ze przede mną jak i całym moim zespołem jest jeszcze dużo pracy. W pierwszym sezonie celem jest zdobywanie doświadczenia, poznawanie torów, doskonalenie techniki jazdy oraz praca nad ustawianiem i ulepszeniem samochodu.”